Adulthood

Adulthood is loading and unloading dishwashers. It’s not forgetting to pack lunch and feeling like you’re doing things right. It’s knowing to find joy in food but knowing about limits and finding joy elsewhere too. It’s what happens while you’re busy making plans. It’s thinking about what you’ll have for dinner when you’re in a meeting about strategy planning. It’s planning to meet each other… in a few months…”but only for an hour or so because I have to be elsewhere at 2″ and thinking you’ll never meet again in the next five years but then accidentally running into each other in the street that same week. It’s being unapologetically you, even on first meetings. It’s pretending not to watch Disney films on Saturday evenings and talking about wild nights instead. It’s saying “I washed my hair” to someone commenting you look nice and feeling okay about that. It’s contemplating life choices whilst picking out yoghurt in the store (seriously, do we need more options?). It’s being jealous and constantly itching to move forward, but also not wanting to ‘grow up’ and jomo. It’s realising it’s been almost 10 years since graduating high school and then also realising you’re still bad at math (because really it’s only been 8 years and a half). Adulthood is finally finding time for your blog because you’re tired of bingewatching stuff on Netflix.

Adulthood is many things, but never ever is it boring.

Screen Shot 2019-12-01 at 22.28.11.png

 

Niet ok, wel gelukkig.

Potverdikke. Dat denk ik soms bij al dit geluk. Wat moet ik ermee?

Ik heb een vriend die mij in alles steunt en mijn grillen er (graag?) bijneemt. Ik heb een job gevonden waar ik mijn creativiteit in kwijt kan en die ik super graag doe. Ik woon in een wereldstad en ik heb tijd en geld om die ten volle te ontdekken en benutten. Ik heb net een huis gekocht. Ik ben gezond. Ik reis graag en vaak. Ik heb een toffe vriendengroep waar ik regelmatig de nodige dosis humor mee beleef. Ik heb een kleine maar hechte familie die het goed met elkaar kan vinden. Ik ben 25 en heb nog mijn hele leven voor mij. Ik heb alles. Ik heb chance. En toch loopt er in die optelsom soms iets mis, denk ik.

Ik durf het bijna niet zeggen. Ik durf het bijna niet typen en nog minder uit te spreken. Ik wil het van de daken schreeuwen maar ik zwijg. Ik glimlach, ik houd mij in. Ik heb schrik voor wat anderen van me zullen denken. Ik ben niet ondankbaar, in tegendeel. Ik apprecieer alles wat zonneschijn in mijn leven brengt. Ik durf niet, maar ik doe het toch: potverdikke, wat moet ik met al dat geluk?

Soms lijkt het zo veel. Zo kwetsbaar. Zo makkelijk te vertrappelen, vaak door mijn eigen gepieker, dat wel. Door mijn eigen torenhoge eisen. Af en toe roept er iemand eens ‘halt’. En dan gaat het weer even beter. Sommige dagen is mijn eigen relativeringsvermogen voldoende aanwezig en trek ik het mij allemaal niet aan. Sommige dagen niet, en dan moet ik zeggen dat het niet goed met mij gaat. Maar nog vaker loop ik op die dagen eerst nog wat gefrustreerd tegen muurtjes aan, schop ik tegen wat schenen en besef ik pas wanneer mijn woede omslaat in verdriet, dat er weer iets schort.

Ik weet niet wat. Ik weet niet waarom. Ik weet niet altijd wanneer. Maar wat ik wel weet is dat het ok is om niet altijd ok te zijn. Niet ok, maar wel dankbaar, en toch gelukkig, in al zijn kleuren.

Helena Perez Garcia
© Helena Perez Garcia

Bovenaards

Zij moet het ook gezien hebben
Hoe de astronaute haar haren kamde met bubbels en lucht
Hoe haar haren wezen naar onontdekte streken
Hoe haar haren als buitenaards zeewier zwaaiden van
“Hallo, hier ben ik”
Zij moet het ook gezien hebben en gedacht
Dat zelfs zwaartekracht geen te duchten tegenstander zou zijn
De tram beweegt haar haren heen en weer
Heen en weer
Op en neer
Maar reiken naar de sterren doet ze zelf

— Silke

Verity Grace
© Verity Grace

 

Early spring days are like long summer evenings.
We make the most of them
String out the hours to days
Make minutes matter
We let our worries hang out to dry
Let the breeze take our thoughts
To faraway places
Knit laughter out of straws of grass
We chase the blues away
With yellows and bags full of oranges
We feed ourselves markets
With the stall owners yelling as a side
We get freckled
Frolick-y
We own our paleness
Own our tales
Tell them in long stretched-out sentences
Make them last just that tip of the tongue bit
Longer
Until next winter
We make them last
We savour that first ray of sun
As if it were the last
We would ever get
We make them last
We make them last
We make them last

— Silke

To do lijst: NIETS

Een betoog voor het simpelere leven. Maar dan echt. Waar ik het meest mee geworsteld heb het voorbije jaar moet wel het volgende zijn. Balans vinden. Ik vind dat zo verschrikkelijk moeilijk. Ik moet mijn beste zelf zijn op het werk, moet een aantal keer per week sporten, moet gezond eten (en dan liefst nog wat creatief zijn in de keuken, ah ja), moet een blog bijhouden, moet zorgen dat mijn lief, vrienden en familie af en toe van mij horen, moet op de hoogte zijn van wat er gebeurt in de wereld, moet liefst ook nog minstens 40 boeken lezen, moet er goed uit zien en de mode volgen én dat moet dan ook nog eens in een spik en span huis. Ik moet, moet, moet. Of liever, moest.

Er is werk aan de winkel. Ik gooi mijn to do lijstjes niet zomaar uit het raam. Ik ben een lijstjesmaker van nature. Het goed willen doen zit in mijn aard. Het beter willen doen nog veel meer. Mezelf vergelijken met anderen, constant. Balans vinden is moeilijk. Ik zwerm continue over en weer. Het ene moment ben ik ervan overtuigd dat ik yogi wil worden. Elke dag yoga, ik kan dat. En op dag 3 lukt het niet. Ik werk laat en vind de energie niet meer om ook nog op mijn hoofd te gaan staan. Ik leg mij er dan maar bij neer, yogi word ik niet. Maar of ik me er ook echt bij neer leg? Nee, schuldgevoel knaagt aan mij. Telkens weer. Bij elke onmogelijke vooropgestelde doelstelling die ik niet haal voel ik mij minderwaardig. Ik ben er van overtuigd dat anderen dit vast wel doen, en mijn sociale media kanalen lijken mijn vermoedens te bevestigen. Ik weet dat dat volkomen quatch is en dat ik van die schone schijn niets moet geloven, maar komaan, er is toch zeker iemand die het beter doet dan ik? En die doelstellingen, wie stelt die? Ik. En, besef ik teleurgesteld en in de war, wat gebeurt er als ik de doelstelling niet haal? HE-LE-MAAL NIETS.

Dus toen mijn vriend mij (nogmaals) op de feiten drukte: “Gaat de wereld echt vergaan als je de afwas één avond laat staan?!” en ik daarop aarzelend “Nee” antwoordde, was ik zeker. Het komende jaar, 2019, wordt het jaar van alles mogen en niets moeten, ik zweer het. Het jaar van minder vergelijken. Het jaar van minder to do lijstjes. Het jaar van suggesties. Het jaar waarop ik mijn bucket list de vuilbak in smijt. Het jaar waarop ik de ene dag mij voorneem om topsporter te worden en de andere dag in de zetel hang en dat helemaal op en top oké is en ik daarvoor geen minder mens ben. Het jaar waarop ik ontdek wat er gebeurt wanneer ik vaker neen durf zeggen en mijn fomo en schuldgevoelens mee de vuilbak in worden gekieperd. Het jaar waarin ik doe waar ik goesting in heb, wanneer ik daar goesting in heb.

Voor 2019 wens ik jullie dan ook lege lijstjes. Het wordt prachtig, ik beloof het.

Milan

A couple of weeks ago Gillian and I took a little autumn trip to Milan. We had originally planned to visit Venice and catch a train to Milan, but circumstances decided otherwise with an airport strike, a cancelled flight and floodings in Venice. Nevertheless, we were provided with a couple of days away from daily life with ice cream, nice cafés and restaurants and lots of cool shops. My favourite bits included: LuBar, the duomo, eating cake and drinking tea at the Marchesi in the Galleria Victoro Emmanuell II and pistachio ice cream at GROM. I’ll take you on the trip through my photos if you like!

IMG_20181102_112705__01

IMG_20181102_113912__01

IMG_20181102_114856__01

IMG_20181102_154358__01

IMG_20181102_154156__01

IMG_20181102_151224__01

IMG_20181102_150847__01__01

IMG_20181103_115437__01

IMG_20181103_111023__01

IMG_20181102_170117__01

IMG_20181103_140711__01

IMG_20181104_112801__01

IMG_20181104_105806__01

IMG_20181103_171938__01

IMG_20181104_124039__01

IMG_20181104_122035__01