Vanaf nu schrijf ik in onuitwisbare inkt
Ik ben zeker
Als potloodvegen vervaag ik niet langer

Ik ben de woorden die ik altijd had willen schrijven
De werkelijkheidwording van een wens
Soms voelt het fijn, dit worden van een mens
Een geheel van onbeantwoorde vragen

Vanaf nu schrijf ik in onuitwisbare inkt
Ik ben zeker
Ik besta zeker

 

Liefde is poëzie // Poëzie is liefde

Jouw aanwezigheid is als een gedicht

Dat ik opnieuw en opnieuw en opnieuw

En opnieuw

Lezen wil

 

Een meerlagig liefhebben

Een ambiguïteit van woorden

Een nevelig bestaan van begrijpen

Een gedempt verdriet over verliezen

Een eigenaardig aanschouwen

Een pluraliteit aan betekenisgeven

 

Een gelukkig ben ik gelukkig

 

En gelukkig ben ik

 

Morgen

Morgen

Ben ik beloften nagekomen

Mezelf niet voorbijgelopen

Maar even dagdromen

Morgen

Deelde ik grapjes uit

En lach voor lach

Vergat ik even mijn sinaasappelhuid

Morgen

Zag ik jou, op de fiets,

En als bij bliksemslag

Was er niets

dan

Morgen

En vergat ik

Vandaag

Heb ik mijzelf weer wat herkend

En geworden wat ik

In brieven naar anderen verzend

Lieve woorden

En een heleboel “ik weet niet meer wat schrijven”-s

Morgen

Word ik wie ik wil zijn

En

Morgen

Morgen

Ben ik ik

En nooit meer

Meer

Of minder