Het Smelt – Lize Spit

Geen tijd en energie om te lezen. Geen zin in. Te dik, te saai, te veel geworstel. Een boekendepressie. Dat had ik, tot voor kort, denk ik. Maar recentelijk vond ik (gelukkig!) mijn passie voor het lezen terug en sindsdien ben ik voor de tweede keer verliefd op het geschreven woord. Ik verslind opnieuw boeken dat het geen naam kent.

Eén van de boeken die mij terugbracht naar de wereld van het boek, is ‘Het Smelt’ van Lize Spit. Een boek over opgroeien, over je eigen stem zoeken in een wereld waar er te vaak op voorhand bepaald wordt wat je wel en niet kan of mag, zonder rekening te houden met eigen kunnen en kracht. Een boek over je mannetje staan, over complexe relaties in een simpel dorpsmilieu met een soms nog simpelere dorpsmentaliteit. Over op ontdekking gaan naar meer. Over grenzen en het overschrijden hiervan. Een boek dat heerlijk vlot leest, met veel herkenbare oer-Vlaamse taferelen. Eentje dat regelmatig doet denken “Ah dat ken ik” en eentje dat ondanks de herkenbaarheid toch nog doet verbazen en bij de keel grijpt. Even slikken.

En dan weer naar het volgende boek, de volgende wereld.

Screen Shot 2018-03-04 at 14.10.48.png